آدم هرچی بیکارتر؛تنبل تر.یعنی دو روزه که سرم خلوت شده  چهارچنگولی چسبیدم به خونه طوری که حاضر نیستم تا دم درخونه هم برم انگار که خونه مون قراره از دستم فرار کنه. از روی تختم تکون نمیخورم.فقط میخوابم دوباره بلند میشم بعد حس میکنم کم خوابیدم هنوز باز میخوابممثلا لباس هام که شسته شده مونده گوشه اتاق و داره انتظار میکشه برم اتوشون کنم و من چند ساعت یه بار بهشون نگاه میکنم و میگم باید اتوشون کنم.یا بالشتم رو گذاشتم جلوی کمد دیواری و میگم باید بذارمش توی کمد تا کثیف نشده.ولی این جمله ها در حد تکرار دیالوگ هستن و اصلا به مرحله عمل نمیرسن.

حالا من موندم عایا من همون آدمیم که همین هفته پیش از بس درس و کار داشت که جمعه تا دوشنبه سرجمع پنج ساعت خوابیده بود؟!